Parasız, yönetimsiz seri galibiyetler alan takım, yeni yönetimle, artık ceplerine para da girecek durumda iken ne oldu da galibiyete hasret kaldı? Bu sorunun cevabı genç ve tecrübesiz bir takımın üzerindeki strestir. Bu futbolcular, ligde kalın yeter düşüncesinin hâkim olduğu o zor dönemde büyük iş başardılar ve bir anda zirveye oturdular. Beklenmeyen bir çıkış yakaladılar. İş ciddiyete binince de kendi kendilerine bir stres yapmaya başladılar ve 3 haftada çok gereksiz puan kayıpları yaşandı. Allah’tan Keçiörengücü takımı da aynı haftalarda kaybetti.

Pazar günü maçtan önce maç sonrasına gelelim. Tribünler gereksiz hareketlerde bulunuyor. Neden? Nilüfer maçı vermedi diye. Aynı Nilüfer bir hafta önce Keçiörengücü’ne de maç vermedi. Evinde 2–0 mağlup etti. O zaman iyidi Nilüfer de, şimdi mi kötü? Nilüferspor’un stoperi biliyorsunuz Kemal Hastürk. O da tribünlerdeydi. Kemal’den öğrendiğim kadarıyla 7 oyuncusunu oynatmamış Nilüfer. Daha ne yapsın? Ben Nilüfer’e hiç kızmadım. Onlar görevlerini yaptılar. Yedek oyuncular kendilerini gösterme adına çıkıp aslanlar gibi mücadele verdiler. Katı savunma da yapmadılar. Futbol oynamaya çalıştılar. Bir topları direkten döndü, bir tane çizgiden çıkardık, son dakikada da Kavaklaraltı parkına attığı şut gol oldu. Golü atanda inanmadı. Neyse ki Keçiörengücü evinde Aksaray’a kaybetti de değişen bir şey olmadı.

90 dakika aynı şeyleri yaptık sahada. Rakip oyuncular orta alanda kalabalık oldukları için savunmadan ileriye uzun toplar atmayı planladık. Orada da baskıyı iyi kurunca, savunma oyuncuları hücum oyuncularımızı döndürmeyince o toplar tekrar geri döndü savunmaya. Kalabalık orta sahada oyunun sıkışmasından ötürü yapmamız gereken topu kanatlara yığmaktı. Ama kanatta görevlendirilmiş oyuncular Serhat ve Mustafa (ki yeri orası değil) beklenen verimi veremeyince, orta alanda Hüseyin ve Tuğçin de onlara ayak uydurunca ne baskı kurabiliyorsunuz ne de pozisyon sayınızı arttırabiliyorsunuz. Raif ve Murat’ın da gününde olmamasını da buna ekleyin. Ortaya gol noktalarında kısır bir İnegölspor çıkıyor.
Bir de Fatih Türkmen de ki düşüşe değinelim. Ben bu köşede ona çok övgüler düzdüm haklı olarak. Genç yaşında tabiri caizse boyundan büyük işler yaptı İnegölspor’da. Ama izlediğim son iki maçta da Fatih o eski günlerini arattı. Bunu eklemeden yazıyı sonlandırmayalım.

Ne değişti? Hiçbir şey. Hepimiz Keçiörengücü, Aksaray’ı, biz de Nilüfer’i yener fark 5 olarak kalır düşüncesindeydik. İkisi de mağlup oldu fark yine 5. Hem İnegölspor hem Keçiörengücü galip gelseydi Aksaray muhtemelen buraya küme düşmüş olarak gelecekti. Belki de masraf olmasın diye gelmeyecekti. O daha hayırlıydı.

Şimdi Keçiörengücü maçı var. O maçta beraberliğin bize yarıyor olması avantaj. İnşallah o avantajı iyi değerlendirir işi Ankara’da bitiririz.

Cem Taşkıner

Yazar admin - Mayıs 12 2009 17:32:59 · 0 Yorum · 237 Okunma ·