Ne yazıyoruz, ne konuşuyoruz günlerdir? Bu takımla bu kadar, zaten olmayacağı belliydi falan filan. Tamam da Allah aşkına biz bu takım Klasman Grubu’nda küme düşmesin yeter demedik mi? 2 yılda 8 tane takım çıkaracak kadar oyuncu gidiş gelişleri oldu da bir Allahın kulu altyapıya bakmazken mecburen, parasızlıktan altyapıya dönüldüğünde biz burada yazmadık mı bu çocuklardan daha fazlasını beklemeyin diye. Çıksalar da çıkmasalar da öpün alınlarından demedik mi? Şimdi neden çıkamadıklarını sorgulayıp duruyoruz. İlk devre hiç oynatılmayan, hatta profesyonel olmayan oyuncular 2.devrede takımın on birine kondu. Ve o çocuklar kendilerinden beklenmeyen bir mücadele örneği ile Klasmanda lider oldular. Mücadele örneği kısmının altını çizelim. Bu oyuncuların bir kısmının da kalitesi kapasitesi belli ama bu çocuklar mücadele etti. Ve bu mücadelelerinin sonucunda Keçiörengücü’nün de saçma sapan puan kayıpları ile liderliğe oturdu ve grubu lider bitirdi. Play-Off’a gitti orada finalde kaybetti. Çıksalardı 2.lige; inanın çok çok büyük bir başarıya imza atacaklardı. Ama biz unutuyoruz. Kusura bakmayınız ama yönetim bizden bu kadar deyip gittiğinde bu çocuklar yollarına devam ettiler. Doğalgazlar kesilirken Metin Şahin ve ekibi bırakıp kaçmadılar. Futbolda dün yok diyebilirsiniz. Ama vefa duygusu önemli. Ben Şahin’i başarılı buluyorum. Bu malzeme ile bu kadar oluyor. İnegölspor’un kadro derinliği sıfır. Oyunun kilitlendiği noktada oyuna sokup oyunu çevirecek yedek kulübesinde kaç oyuncunuz var? Onbiriniz sizi bu kadar taşır. Velhasıl hiç hikâye okumaya gerek yok. Biz bu kadro ile zaten zor olanı başardık. Üstüne imkânsızı istemeye kalktık. Bunu deyimsel olarak kullanıyorum, yoksa bu çocukları o imkânsız dediğimi de gerçekleştirirlerdi. Şimdi Metin hoca gitti. Muhtemelen Özgür Şahin altyapıya geri dönecektir. Bana sorarsanız İnegöl’ün kendilerine bir teşekkür borcu vardır. Ben şahsım adına bu köşeden o teşekkürü ediyorum.

Cem Taşkıner

Yazar admin - Haziran 04 2009 13:45:19 · 0 Yorum · 335 Okunma ·